De financiële crisis trof België in 2009 erger dan andere landen. Banken in moeilijkheden, op een schaal die verre van evenredig is met het BBP, hadden al snel een zware impact op de financiële en economische situatie. En 2010 kondigt zich nog grimmiger aan. – Josy Steenwinckel
Het fundamentele probleem van deze crisis was de liquiditeit want voor de solvabiliteit waren de ratio’s nog voldoende. De prompte en massale staatsinterventie heeft de situatie gelukkig kunnen stabiliseren.

Heel snel hebben de banken alles in het werk gezet om het hoofd boven water te houden. Ze hebben allen dossiers ingediend bij de Europese Commissie om de boogde reorganisatie uit te stippelen, met een tijdschema en een strategie om zich geleidelijk van de staatsinterventies los te maken. Want hoe heilzaam die interventies ook zijn, ze kunnen slechts op korte termijn worden ingeroepen. De EC eist immers dat de staat zich op een gegeven moment terugtrekt om weer plaats te maken voor de vrije concurrentie.
Momenteel en in de loop van 2010 zullen de banken zich moeten ontdoen van hun toxische of niet-performante activa. Ze zijn overigens al bezig activa af te stoten die niet in de core business passen. Vele Belgische banken hebben immers een strategische poot in een, twee of drie metiers. Vandaag en morgen moeten ze zich sterker toeleggen op de basismetiers waarin ze excelleerden.
Maar het gevolg van dit alles is dat het krediet duurder geworden is en dat het moeilijker is om fondsen los te krijgen bij een bankier die over het algemeen veeleisender is geworden wat betreft garanties en financiële gezondheid van grote of kleine ondernemingen.
2010 blijft onzeker
Voor 2010 is het moeilijk om precieze krijtlijnen uit te tekenen. De macro-economische tendenzen zijn vrij deprimerend, en de problemen zullen nog minstens zes maanden aanhouden. Volgens de economische analyses van de Europese Commissie zal de groeivoet van het BBP negatief zijn. Maar hoewel sommige analyses nog altijd een depressie voorspellen, m.a.w. een negatieve groei in 2010 met een significant banenverlies, voorspelt de nationale Bank van België eind november 2009 een daling van het bruto binnenlands product met 3,1 % in 2009 maar weliswaar een groei van 1 % in 2010. Bemoedigende cijfers dus voor 2010, maar niet genoeg om het verlies aan inkomsten en productie van eind 2008 en begin 2009 te recupereren. Bovendien blijven er twijfels bestaan over het duurzame karakter van de heropleving. Die steunde immers heel sterk op budgettaire en monetaire beleidsimpulsen en op stockbewegingen, maatregelen met slechts tijdelijke effecten.
Op financieel niveau is een groot aantal hervormingen aangekondigd met alle testen die erbij komen kijken : calibratietesten, impactanalyses, systemische hervormingen over de liquiditeitstest, governance, bonussen, boekhoudnormen, enz. Er is nog heel veel werk aan de winkel.
De banken gaan zich blijven centreren op hun basismetier en op de regio waar ze zijn gevestigd. Ze zullen het spaargeld in België en de buurlanden oogsten en ze moeten krediet verschaffen aan de ondernemingen. Terugkeren naar deze situatie betekent, als alles goed gaat, dat krediet nog veel beschikbaarder zal worden. Daar moeten de KMO’s van profiteren want de regeringen, niet alleen in België maar in heel Europa, zijn KMO’s heel genegen omdat zij als bron van groei en werkgelegenheid worden beschouwd. Bovendien worden ze beschouwd als een pijler op het vlak van technologie, diensten – de economie van Europa is steeds meer op diensten gebaseerd – en innovatie. De hercentrering van de rol van de banken op hun basismetier en de algemene oproep voor steun aan KMO’s moet uiteindelijk leiden tot een KMO-vriendelijke omgeving met een vlottere toegang tot allerhande financieringen en kredieten.
No related posts.
Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.
Categorie: Articles > Financiën & Beheer
Tags: Crisis, economische, financiële







