In Europa wordt traditioneel twee derde van de economische activiteit gefinancierd door de banken en een derde door obligaties van vennootschappen. Dat betekent dat bedrijven in het algemeen en KMO’s in het bijzonder zich minder afhankelijk kunnen maken van banken en zich meer op alternatieve financieringen kunnen richten. – Alain Deladrière

Nadat ze activa die zwakker presteren of niet in hun core business passen hebben afgestoten concentreren vele banken zich op hun basismetiers. Sommigen hebben besloten eerst voor eigen deur te vegen om zich daarna te focussen op hun echte metier door zich te baseren op een eenvoudig maar performant business model en zich te concentreren op de nationale markt.

Naar een duurder krediet

De rol van de bankiers kan dan wel vereenvoudigd en duidelijker zijn, de banken moeten nog wel rendabel blijven. Een vereenvoudigde structuur en minder gevarieerde bronnen impliceren een duurder krediet. De banken moeten nog wel blijven verdienen. De marges tussen de financieringsbronnen van de banken en de inkomensbronnen, m.a.w. de kredieten aan de economie, riskeren breder te worden om rendabel te blijven. Een krediet gaat als het ware ‘op zich’ rendabel moeten zijn. Een krediet dat nog wel toegankelijk, maar duurder is.

Zolang de banken tegelijk leners en investeerders blijven voor de bedrijven, het krediet duurder en steeds moeilijker te verkrijgen wordt en bankiers meer eisen stellen inzake garanties en financiële gezondheid, zullen KMO-zaakvoerders die nieuwe financiële hulpmiddelen zoeken tweemaal nadenken en alle mogelijke en denkbare alternatieven verkennen alvorens bij banken aan te kloppen – een praktijk die ook buiten de crisis aan te bevelen is. En in tegenstelling tot wat men zou denken wordt deze omzichtigheid door sommige banken zelfs aangemoedigd als een soort goede raad: help uzelf en reken niet uitsluitend op uw bankier.

Alternatieve financieringen

KMO’s zullen altijd alternatieve financieringsbronnen proberen aanboren, m.a.w. op zoek gaan naar bronnen buiten de banksystemen. Eenmaal deze pistes zijn uitgeput en/of het bedrijf zijn inkomensbronnen wil aanvullen, zal het zich tot de banken wenden.

KMO’s moeten eerst en vooral blijk geven van meer innovatie en creativiteit. Door bijvoorbeeld het bedrijfskapitaal beter, d.w.z. strikter en gedisciplineerder te beheren. De eerste regel om zijn schuldenlast te beheren is te beschikken over een zeer gezonde financiële structuur en een beroep te doen op alle mogelijke en denkbare technieken om zijn activiteit zoveel mogelijk te prefinancieren, door bijvoorbeeld zijn leveranciers zo laat mogelijk te betalen, zo vroeg mogelijk van zijn klanten te innen, en inventarissen en voorraden zo laag mogelijk te houden. Enorme stocks financieren is uiterst duur. Deze technieken moeten worden verfijnd om ze zowel in grote vennootschappen als in KMO’s te kunnen benutten. Hogergenoemde beheerstips kunnen de financieringsbron die men nodig heeft om te functioneren (de werkingskosten) al tot de helft herleiden.

Een andere oplossing is acquisitie. Er bestaat een reeks technieken om geldschieters te doen interveniëren in acquisities, vrij eenvoudige technieken met een minimale kapitaalinzet. Als een bedrijf bijvoorbeeld over weinig cash beschikt om een ander bedrijf te verwerven bestaat de oplossing uit het voorstellen van een zgn. ‘earn out’ techniek waarbij een zeer laag eerste bedrag wordt betaald om het bedrijf over te kopen, waarna gedurende 5 jaar bijvoorbeeld een bijkomende prijs wordt betaald op basis van een overeenkomst tussen koper en verkoper. Of men onderzoekt de mogelijkheid om een bedrijf te kopen door met een andere koper samen te gaan : een zgn. groepsacquisitie.

En vergeet niet de obligatiemarkt. In Europa wordt traditioneel twee derde van de economische activiteit gefinancierd door de banken en een derde door obligaties van bedrijven – in de Verenigde Staten bijvoorbeeld is het omgekeerd. Er is dus een opportuniteit om bedrijven minder afhankelijk te maken van de banken en meer gericht op een financiering door uitgifte van obligaties of handelspapier. Men moet zien in welke mate bepaalde activa, zelfs van kleine bedrijven, kunnen worden gevaloriseerd want de banken zijn zeer voorzichtig geworden. Een voorbeeld : een vennootschap die een licentie heeft waarvan zij royalties krijgt, een technologische uitvinding bijvoorbeeld. Het idee is de fluxen van royalties die uit deze licentie voortvloeien te prefinancieren. Zo maakt men een actief onmiddellijk te gelde en heeft de vennootschap onmiddellijk kapitaal ter beschikking. De banken zijn slim genoeg om dit als een aantrekkelijk alternatief voor te stellen. Ze nemen de rechten op de royaltybronnen van de vennootschap over en betalen deze rechten contant uit over een termijn van 5 of 10 jaar.

Ten slotte vermelden we nog de factoring technieken die naar alle waarschijnlijkheid zullen toenemen want dat is ook een manier om te zeggen : ik ontdoe mij van mijn activa – van mijn vorderingen op mijn debiteurs – en ik laat mij betalen en verkoop deze debiteurenportefeuille onmiddellijk aan een factor die me direct contant uitbetaalt.

De groei aanwakkeren

De post-crisis bank concentreert zich op haar basismetier en op de regio waar ze gevestigd is. Ze zal vooral de spaarinspanning in België en in de buurlanden oogsten en krediet verlenen aan bedrijven en aan alle leners en individuen in haar regio. Om de risico’s te spreiden zal men ook een beetje in effecten beleggen. Terugkeren naar deze situatie betekent normaal, als alles goed gaat, dat het krediet beschikbaarder is geworden. Ja, maar wat is de reële situatie op het terrein? Die kan niet omheen de… staat! Als alomtegenwoordige aandeelhouder door haar tussenkomst in de energiesector heeft de staat een stabiliserende en sanerende functie. Maar zij moet ook de banken aanmoedigen om hun rol te spelen van verstrekker van diensten, fondsen en financiële middelen aan grote en kleine industrieën en aan particulieren. Dat doel is in bepaalde opzichten tegenstrijdig want enerzijds moet zij stabiliseren en saneren en anderzijds moet zij ondanks de crisis blijven lenen aan wankele bedrijven en wordt het kredietrisico steeds groter. Een echte uitdaging !

Wat zijn de alternatieven voor de staat ? Raken aan een reeks fiscale maatregelen, de belastingen verhogen of versterken, de staatsuitgaven verminderen… Er zijn uiteraard grenzen aan wat men kan doen. Neen, de enige manier om uit deze crisis te raken is de groei weer op gang brengen.

Daarvoor moet men projecten financieren die een onmiddellijk effect hebben op het economisch leven, projecten die direct ten goede komen aan de privésector door hem competitiever te maken. Alleen polen ontwikkelen die performant zijn en snel vruchten afwerpen. Investeringen doen om België aantrekkelijker te maken voor buitenlandse maatschappijen die er zich willen vestigen. Zich vooral toeleggen op investeringen met een hoge toegevoegde waarde in technologische polen, universiteitsgebonden structuren… Dat impliceert uiteraard het mobiliseren van grote bedragen met de hulp van banken die zo weer hun echte roeping hebben gevonden : lenen en investeren om de economie en de welvaart te ontwikkelen.

Related posts:

1. Zich hercentreren op het basismetier en de KMO’s ondersteunen De financiële crisis trof België in 2009 erger dan andere...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Categorie: Actua > Articles > Financiën & Beheer

Tags: banken, financieringen, krediet